Zavallı platonikler

Gözyaşlarımın sebebi sensin sanırım, suçu yalnızlığa attığım gecelerde, yanımda olmasını istediğim tek kişi sendin. Tıpkı bu gece olduğu gibi

Duygularım bu kadar derin olduğu halde neden seninle konuşamıyorum. Neden bu kağıttakileri senin yüzüne söyleyemiyorum. Galiba karşılık alamamaktan yada reddedilmekten korkuyorum. Seninle olamamaktansa, birlikte olmanın hayaliyle, ümidiyle yaşıyorum.

En umutsuz anımda şu mısralar geçti aklımdan:

Geçmişim, geleceğim nerdeyim ben
Bu gece, bu mısralardayım
Geçmişim geçmiş, geleceğim ise belirsiz
Ben gitsem ne değişir şu dünyada
Zaten yanımda değilsin, bari seni düşünmekten kurtulurum


Sonra kendime geldiğimde yaşamak için elimdeki tek neden seninle birlikte olma umudumdu. Ve bak hala, şu anda bile elimde fener, gecenin bir yarısı sana şu satırları yazıyorum. Sanırım umudum arttıkça ben daha da batıyorum bu aşk batağına.


Yazımı bitirmek istiyorum ama içimden gelenler durmuyor. Kelimelere sığdıramıyorum duygularımı. Eğer sığdırabilseydim o kelime “ben” olurdu. Umarım şimdi anlamışsındır niye seni sevdiğimi. Çünkü ben seni benden farklı görmüyorum.

*******************************************************

Nedendir bu hüznüm, yağmur yağdığı için mi hüzünleniyorum yoksa hüzünlenmek için yağmuru mu bekliyorum. Öyle ki yağmur serinlik hissi vereceği yerde içimi yakıyor. Burnum toprak kokusu yerine yalnızlık ve hüzün dolu bir nefes alıyor.

Yağmuru paylaşmak güzeldir. Ama ya isteyip de yapamıyorsanız. Ya paylaşacağınız insana sevginizi söyleyemiyorsanız. Ne önemi var şakırdayan yağmurun. Yüzünüzden süzülen damlaların yağmur mu yoksa gözyaşınız mı olduğunu anlayamadığınız bu gecede her şey size karşı. Tek duymak istediğiniz onun sesiyken, siz ondan çok uzakta ve umutsuz bekleyişler içindesiniz.

Belki de beklemek hata. Tek yapmanız gereken ona kalbinizi açıp içinizden geçenleri söylemek. Ama acaba içinizden geçenleri kelimelere dökebilecek misiniz? Acaba içinizdeki bu duyguları ona tam anlatamadan söylemeyi göze alabilecek misiniz?

Aslında tek yapmanız gereken gözlerinin içine bakmak ve elini tutmak gerisini yağmur halleder. Eğer bunlar ona karşı hissettiklerinizi birazcık olsun açıklayabiliyorsa emin olun sizin yağmura zaten ihtiyacınız yoktur.